© Teksten en foto's: Hans van Dijk
(tenzij anders aangegeven)
Alle rechten voorbehouden
Pieterpad (9-2 / 9-1)Vorden - Pietersberg 9-2
Gestart: december 2005 // uitgelopen: februari 2007
(De beschrijving van het Pieterpad staat niet in de gebruikelijke volgorde. Ik heb eerst deel twee van het pad gelopen en daarna deel een.)
Pieterpad Deel 2 kent een mooie afwisseling in landschappen. De start in de Vorden is prachtig en vooral het Bergherbos bij Doetinchem is een sprookje om doorheen te lopen. Daarna volgt nog een toegift op de route ten zuiden van Groesbeek. In Limburg wordt het pad zwaarder door de heuvels, maar eigenlijk valt het klimmen en dalen heel erg mee.
We lopen het pad in alle seizoenen: door een sneeuwlandschap (zie Groesbeek - Afferden), in grote hitte (zie Pey - Roermond) en af en toe met een onvermijdelijk buitje. De Limburgse pensionhouders maken de vermoeiende kilometers altijd goed met hun grote gastvrijheid en vriendelijkheid.
In Limburg valt eigenlijk alleen de etappe tussen Venlo en Roermond wat tegen (zie Tegelen - Roermond). De route langs de grens is lang en recht en loopt door niet al te spannende bossen. Het lukt ons de dag erna niet om de Rijn over te steken. De oorzaak is de enorme mist die van de vroege ochtend tot de late avond duurt. Het resultaat is een hele andere wandeling richting Nijmegen, in plaats van naar het zuiden (zie Brugmist).
Vanaf Millingen aan de Rijn lopen mijn lief en ik samen de etappes. Sinds die tijd delen we onze wandelhobby. Dat maakt het Pieterpad 2 een nog meer bijzondere ervaring. Na het lopen van Deel 2, lopen we Pieterpad Deel 1. Dat doen we net zo lang tot we weer in Millingen aan de Rijn zijn beland. Dit keer moet de oversteek gewoon lukken. Toch?
Pieterburen - Vorden 9-1
Gestart: maart 2007 // uitgelopen: mei 2008
Lopen in het zuiden van het land, altijd maar zoveel mogelijk lopen in het zuiden van het land. Zo was het in elk geval. Maar hoe zou het noorden zijn? Na het Pelgrimspad met zijn vele prachtige kilometers in Brabant en Limburg, loop ik het tweede deel van het Pieterpad. Vanaf Millingen samen met mijn lief.
Maar hoe zou nou toch het noorden zijn, behalve plat natuurlijk en winderig en ver weg? Met deze vraag in het achterhoofd starten we Deel 1. We lopen door tot we weer in Millingen aan den Rijn aanbelanden.
Het noorden heeft evenveel moois als Brabant en Limburg is de eerste indruk. Verzorgde dorpjes, fraaie bossen en gastvrijheid, al kent het pad in het noorden van Drenthe erg lange wegen.
Illustratief voor de goede sfeer is misschien wel het verhaal van collega wandelaars die bij hun pension in het noorden aankomen, terwijl de eigenaren niet thuis zijn. "Ga maar naar binnen en ik kom wel", zeggen de eigenaren. De deur is open, geen problem. De collega wandelaars - zelf afkomstig uit het gezellige en gastvrije Limburg - verbazen zich met ons.
Het noorden is verrassend en leuk en verdient ook alle aandacht. Echt ver weg is het evenmin en op een enkele uitzondering na is het Openbaar Vervoer naar de routehaltes prima in orde. In elk geval voor mensen die vanuit het centrum van het land komen waarvandaan alles even ver weg of dichtbij is.
Het Overijsselse deel van het Pieterpad kent een aantal verrassende plekken. De Archemerberg is zo'n bijzondere plek: een bult in het landschap die ver uitsteekt boven de omgeving. De bossen op dit deel van de route worden steeds fraaier, hoewel de uitgezette route er vaak over lange rechte paden gaat. Het Oosten van het land is heerlijk gastvrij en ontspannen. Dat is een extra aan dit deel van het pad.
Foto links: Pieterpad 2 - Bos bij het kasteel van Vorden.
^ naar boven